Santiago F. Mosteyrín, de man achter de kunst in BG3
Toen in het najaar van 2021 begonnen werd aan de opknapbeurt van BG3, was één ding al snel duidelijk: de muurtekening in de ontvangsthal moest behouden blijven. En al snel besloot de UvA om de maker, Santiago F. Mosteyrín, te vragen voor een vervolgopdracht. De UvA sprak met de Spaanse kunstenaar en kreeg een exclusief inkijkje in de in totaal vier door hem gemaakte kunstwerken in BG3. En uiteraard gaat het ook over zijn nieuwste creatie 'Asterisms', aan de rechterkant van de ontvangsthal.


Santiago F. Mosteyrín (Madrid, 1982) studeerde eerst biologie in Madrid om vervolgens via de kunstacademie in Barcelona, Bilbao en New York om in 2013 in Nederland te komen voor een master Artistic research aan de UvA. Zijn afstudeerexpositie in 2015 werd destijds opgemerkt door de toenmalige gebouwbeheerder van BG3, die hem twee jaar later vroeg een muurtekening te maken in de ontvangsthal.
De oorspronkelijke opdracht was om hierin ook bewegwijzering op te nemen zodat de bezoekers makkelijk hun weg konden vinden naar de vier verschillende afdelingen die destijds in het gebouw zaten. Maar toen Santiago eenmaal begonnen was, werd duidelijk dat door zo'n beeld direct bij de ingang te hebben, bezoekers de tijd konden nemen om ernaar te kijken. En tegelijkertijd de ruimte, het gebouw, de verschillende niveaus en trappen en zalen in zich op te nemen. "Daardoor werd de bewegwijzering overbodig en is daar een andere oplossing voor gezocht." Achteraf maar goed ook, anders had het werk deze opknapbeurt misschien niet overleefd.

Water Wall
Santiago tekende het immense werk in 2017, en gebruikte water als leidend voorwerp. “Wat ik mooi vind aan water is dat het lastig te visualiseren is. Het past natuurlijk ook goed bij Amsterdam. Bij al mijn kunstwerken wil ik een beeld maken dat niet meteen duidelijk is en mensen steeds weer iets nieuws zien, omdat ze er vaak langs lopen. Sommige mensen zien er water in, andere weer bergen”. Het werk is in feite een tekening, gemaakt met gewone viltstiften en soms een liniaal. “Het is niet de enige techniek die ik beheers, maar wel mijn beste, vind ik zelf. Ik ben niet zo handig met kwasten”, aldus de kunstenaar. “Het leuke vind ik dat je niet kunt zien hoeveel tijd erin is gaan zitten”. In werkelijkheid besteedde hij er maar liefst drie weken aan.
Vervolgopdrachten
Al snel volgden twee vervolgopdrachten, beide in een presentatieruimte op de eerste verdieping van BG3. Het linker werk (“Berkenbos”, 2019) representeert een bos, maar wie goed kijkt, ziet dat er allerlei organische vormen in verwerkt zijn zoals ogen en zelfs borsten. “Gezien het doel van de kamer het leek me leuk iets te maken waar mensen echt door geboeid werden”. Opvallend verschil met het werk in de hal beneden is het gebruik van kleur. “Dat was een risico, omdat het snel onrustig kan worden. Maar ik denk dat het goed uitgepakt heeft”. Alhoewel dezelfde techniek is gebruikt, lijkt het niet veel op het rechtlijnige kunstwerk van beneden. Santiago laat hiermee zien dat hij binnen dezelfde techniek sterk kan variëren in de uitwerking. “Ik ben geen one-trick-pony”.


Aan de andere zijde van deze kamer (rechter foto) vinden we een simpeler werk, Swan Fight (2018). “Het was destijds november en ik heb me laten inspireren door de kleuren van het seizoen. Het werk representeert twee vechtende zwanen, omdat ik dit goed vond passen bij een vergadering. Ik heb me ook laten leiden door het water waar je hierop uitkijkt.”
Asterisms
Toen vorig jaar begonnen werd aan de opknapbeurt van BG3, werd al snel duidelijk dat er aan de rechte zijde van de hal een aantal ‘dode vlakken’ ontstond. Projectleider Eric Slotboom besloot Santiago te vragen uit Spanje over te komen om hier een muurtekening op aan te brengen, in dezelfde stijl als het andere kunstwerk in de hal.
“Het leuke aan deze vlakken is dat je ze vanuit allerlei plekken van het gebouw ziet. Om die reden heb ik een wat eenvoudiger ontwerp gemaakt, gebaseerd op de nacht.” Centraal in het ontwerp staan sterren. Het werk luistert naar de naam Asterisms. Dit is een groepering van sterren die een figuur vormen, maar niet behoren tot de officiële sterrenbeelden. De volgorde van de stippen in de tekening is verbonden met verschillende dingen in het gebouw (een projectie van de trap, of een lichtstraal die in de namiddag komt, bijvoorbeeld). “De kijker kan die volgorde vinden of er zelf een maken”, legt hij uit.

Een leuk detail is de rechter bovenzijde van het kunstwerk. De verticale lijnen hebben hier verschillende lengtes, die je vanaf de begane grond wel kan zien, maar vanaf de 1e etage niet. Dit geeft het geheel dezelfde dynamiek als het andere kunstwerk: je ziet andere dingen afhankelijk van de hoek van waaruit je kijkt.
In totaal heeft het maken van de tekening 7 dagen gekost. Dat lijkt veel voor zo’n eenvoudig ontwerp, maar dat is het niet. “Ik heb veel in het gebouw rondgelopen en de muren vanuit verschillende perspectieven bekeken, zodat het stuk een zeer diepe dialoog met de ruimte aangaat. Dit is altijd het belangrijkste deel van het werk”, legt Santiago uit.
Het feit dat er druk gebouwd terwijl hij bezig was, heeft hij niet als hinderlijk ervaren. (lacht) “Ik vind het juist leuk om naar anderen te kijken die ook aan het werk zijn.”
Santiago ziet het als een eer dat zijn werk een plek heeft in een monumentaal gebouw. “Dat is toch erg bijzonder en maakt me heel trots.” Dankzij de gebruikte techniek is zijn werk Uv-bestendig en daardoor behoorlijk toekomstbestendig. De kans is dus groot dat zijn tekeningen nog heel wat jaren in BG3 te zien zullen zijn.
Meer zien? Volg Santiago op Instagram.